Як ҳафта пеш аз мусоҳиба сарпарасти муштарак занг мезанад: «Ман дигар ин корро карда наметавонам». Ҳуҷҷатҳои молиявӣ аллакай супурда шудаанд, парвандаи ҳамсаратон моҳҳо боз баррасӣ мешавад ва огоҳинома тарзи иваз кардани шахси аз нияташ гаштаро шарҳ намедиҳад. Вазифаи фаврӣ маҷбур кардани он шахс ба имзои такрорӣ нест. Бояд муайян кард, ки кадом ҳуҷҷатҳои парванда ҳанӯз эътибор доранд ва пеш аз қабули қарори мақомот маҷмӯаи кофии ҳуҷҷатҳои ивазкунанда пешниҳод намуд.
Ин дастур ба ҳолате дахл дорад, ки пешниҳодкунандаи дархости оилавӣ зинда аст ва дархостро дастгирӣ мекунад, вале сарпарасти муштараки алоҳида даст мекашад. Ин дастур дар бораи бозпас гирифтани дархости оилавӣ, маҷбуран иҷро кардани таъминоти молиявӣ баъд аз гирифтани иқомати доимӣ ё иваз кардани пешниҳодкунандаи фавтида нест.
Аввал муайян кунед, ки «даст кашидан» дар асл чӣ маъно дорад
Суҳбати хусусӣ аз аризаи хаттии бозпас гирифтан, ки ба мақомот расидааст, фарқ мекунад. Пурсед, ки сарпарасти муштарак мактуб фиристодааст ё не, ба кӣ, дар кадом сана ва бо кадом рақами расид ё парванда. Агар мавҷуд бошад, нусха ва далели расонидани онро нигоҳ доред. Танҳо аз он ки касе мегӯяд мактубро почта кардааст, онро қабулшуда ё эътиборпайдокарда наномед.
Ҳамчунин пурсед, ки сабаб тағйири ният, аз даст додани даромад, худдорӣ аз пешниҳоди ҳуҷҷатҳои нав ё маълумоти нодуруст дар пешниҳоди аввал аст. Ин мушкилҳо чораҳои гуногун мехоҳанд. Имзо шудани шакл исбот намекунад, ки маълумоти даромади он ҳанӯз дуруст аст. Ҳеҷ гоҳ вазъи кӯҳнаи молиявиро бо пинҳон кардани тағйироти муҳим истифода набаред.
- Расиди охирини I-485, маълумоти парвандаи NVC, даъватномаи мусоҳиба, дархости далелҳои иловагӣ ё варақаи радди консулгариро пайдо кунед.
- Мақомоти ҳоло баррасикунандаи ариза ва дастурҳои дақиқи ҷавобро муайян кунед.
- Ҳамаи I-864 ва I-864A-и қаблан супурдашуда, аз ҷумла имзоҳо, шумораи аъзои хонавода ва ҳуҷҷатҳои тасдиқкунандаро санҷед.
- Муҳлати навбатӣ ва мавҷуд будани қарор ё раводиди муҳоҷиратии аллакай додашударо тасдиқ кунед.
Марзи ниҳоии бозпас гирифтан ба раванд вобаста аст
Тағйири мақом дар дохили Иёлоти Муттаҳида: Мувофиқи 8 C.F.R. § 213a.2(f)(2), сарпараст ё сарпарасти муштараке, ки баёноти имзошударо пешниҳод кардааст, метавонад бо пешниҳоди аризаи хаттии бозпас гирифтан ба корманди муҳоҷират ё судяи муҳоҷират пеш аз қабули қарор оид ба аризаи тағйири мақом аз созишнома даст кашад. Расидани дертарини корти пластикиро муҳлати ниҳоӣ ҳисоб накунед.
Расмиёти консулгарӣ: Мувофиқи 8 C.F.R. § 213a.2(f)(1), роҳи маъмулии даст кашидан ба таври хаттӣ пешниҳоди ариза ба корманди Департаменти давлатӣ пеш аз додани воқеии раводиди муҳоҷиратӣ мебошад. Пас аз додани раводид, муқаррарот ҳолати дигари маҳдудеро тавсиф мекунад: пешниҳодкунандаи дархости оилавӣ дархости асосии раводидро хаттӣ бозпас мегирад ва корманди раводиддодаро огоҳ мекунад. Сарпарасти муштарак набояд гумон кунад, ки мактуби маъмулии бозпас гирифтан то лаҳзаи вуруди муҳоҷир ба кишвар кофӣ мемонад.
Ин фарқҳо вақте муҳиманд, ки касе мегӯяд: «Корти сабз ҳанӯз наомадааст, пас метавонам бекор кунам». Додани раводид, қабул шудан ба кишвар ҳамчун сокини доимӣ, қарор оид ба тағйири мақом ва расонидани корт рӯйдодҳои алоҳида мебошанд. Пеш аз маслиҳат ба оила ё сарпараст дар бораи натиҷаи эҳтимолии мактуб, ҳуқуқшинос бояд марҳалаи воқеии парвандаро муайян намояд.
Сарпарасти муштараки нав пешниҳодкунандаи дархости оилавиро иваз намекунад
Дар парвандаи маъмулии оилавӣ, ки баёноти савгандӣ оид ба таъминоти молиявиро талаб мекунад, хешованди пешниҳодкунандаи дархости оилавӣ одатан бояд шакли I-864-ро супорад, ҳатто агар даромадаш нокифоя бошад. Сарпарасти муштарак баёноти иловагии ҷавобгӯи талаботро медиҳад; ӯ робитаи оилавиро ба уҳда намегирад ва пешниҳодкунандаи I-130 намешавад.
Ду ҳолати алоҳидаро омехта накунед. Агар амма ё холае, ки сарпарасти муштарак аст, даст кашад, вале ҳамсари шаҳрванди ИМА дархостро идома диҳад, ёфтани сарпарасти муштараки нави мувофиқ метавонад камбуди молиявиро бартараф кунад. Агар худи ҳамсари пешниҳодкунанда I-130-ро бозпас гирад ё аз пешниҳоди I-864-и ҳатмӣ худдорӣ кунад, танҳо гирифтани имзои дӯст ин мушкили дигарро ҳал намекунад. Ҳар гуна озодкунӣ аз талабот ё асоси дигари муҳоҷират таҳлили ҷудогона мехоҳад.
Инчунин сарпарасти муштараки навро набояд бепарвоёна «сарпарасти ҷойгузин» номид. Ин истилоҳ дар баъзе парвандаҳо бо пешниҳодкунандаи фавтида маънои махсуси ҳуқуқӣ дорад. Дар номаи тавзеҳӣ ва шаклҳо тавсифи дақиқро истифода баред, то мақомот фаҳмад, ки маҳз чӣ иваз мешавад.
Пеш аз дархости имзо шахси ивазкунандаро санҷед
Сарпарасти муштарак одатан бояд на камтар аз 18-сола, шаҳрванди ИМА, табааи ИМА бе шаҳрвандӣ ё сокини доимии қонунӣ бошад ва талаботи иқоматгоҳи асосӣ дар ИМА-ро иҷро кунад. Робитаи хешутаборӣ бо муҳоҷир шарт нест. Аммо дӯсти омодаи ёрӣ худкор сарпарасти мувофиқ намешавад.
Сарпарасти муштараки нав бояд талаботи дахлдори даромадро барои хонаводаи дуруст ҳисобшудаи худ ва муҳоҷирони таҳти сарпарастиаш иҷро кунад. Барои сарпарасти муштарак ин одатан 125 фоизи меъёрҳои дахлдори федералии камбизоатиро ташкил медиҳад. Ба ҷойи нусхабардории маблағ аз мақолаи кӯҳна, рақамҳои ҷории шакли I-864P, ҳаҷми хонавода ва маҳалли иқоматро санҷед.
Даромади нокифояи пешниҳодкунандаи дархости оилавиро наметавон танҳо бо даромади нокифояи сарпарасти муштараки ғайрихеш ҷамъ карда, талаботро барои ҳамон муҳоҷир иҷрошуда эълон намуд. Сарпараст метавонад тибқи қоидаҳои алоҳида аз захираҳои узви хонаводаи мувофиқ ё дар ҳолати муносиб аз дороиҳои қобили қабул истифода барад. Ин захираҳо бояд бо ҳуҷҷат тасдиқ шаванд, на бо тахмин.
Далелҳои андоз, даромади ҷорӣ, иқоматгоҳи асосӣ, мақоми ҳуқуқӣ, шахсони вобаста ва уҳдадориҳои давомдори сарпарастиҳои пешинаро санҷед. Даромади умумии тиҷорати мустақил бо даромади қобили қабул як чиз нест. Агар баъд аз эъломияи охирини андоз даромад тағйир ёфта бошад, далелҳои ҷорӣ ва шарҳи равшан махсусан муҳиманд. Дастури мо оид ба даромади I-864 ва сарпарасти муштарак заминаи талаботи мувофиқатро шарҳ медиҳад.
Кай шакли I-864A роҳи дигар аст ва кай нест
Шакли I-864A шартномаи байни сарпараст ва узви хонаводаи мувофиқ аст, ки даромад ё дороиҳояш бо захираҳои сарпараст ҷамъ карда мешаванд. Ин I-864-и кӯтоҳшуда барои ҳар шахси ёрирасон нест. Ҳам сарпараст ва ҳам узви хонавода шартномаро имзо мекунанд ва узви хонавода уҳдадории воқеии таъминоти молиявиро мепазирад.
Дастурҳои ҷорӣ талаб мекунанд, ки узви имзокунандаи хонавода на камтар аз 18-сола бошад. Гурӯҳҳои мувофиқ ҳамсари сарпараст; падар ё модар, фарзанд, писар ё духтари болиғ ё хоҳару бародареро, ки бо сарпараст иқоматгоҳи асосии муштарак доранд; инчунин шахси дигареро дар бар мегиранд, ки дар эъломияи охирини андози федералии сарпараст қонунӣ ҳамчун шахси вобаста нишон дода шудааст, ҳатто агар дар ҷои дигар зиндагӣ кунад. Дастурҳо барои даромади давомдори муҳоҷири оянда ва шахсони вобастаи ҳамроҳаш низ қоидаҳои махсус доранд.
Аз ин рӯ, на «ҳама бояд якҷо зиндагӣ кунанд» ва на «ҳар хешованд метавонад имзо кунад» хулосаи бехатар нест. Хоҳар ё бародари болиғе, ки ҷудо зиндагӣ мекунад ва шахси вобастаи мувофиқ барои андоз нест, танҳо аз рӯи хешутаборӣ мувофиқ намешавад. Баръакс, гурӯҳи шахсони вобаста метавонад бе иқоматгоҳи муштарак татбиқ шавад. Пеш аз интихоби шакл гурӯҳи дақиқ ва далелҳои онро санҷед.
Агар сарпараст хоҳад даромади худи муҳоҷири ояндаро ҳисоб кунад, арзёбӣ кунед, ки оё он баъд аз гирифтани иқомати доимӣ аз манбаи қонунӣ идома меёбад ва қоидаи иқомат ё ҳамсар риоя мешавад. Танҳо ҳисоб кардани даромад маънои онро надорад, ки муҳоҷири оянда ҳамеша I-864A лозим дорад; шахсони вобастаи ҳамроҳ ба ин талабот таъсир мерасонанд. Аз ҳамин сабаб дастурҳоро бо воқеиятҳои оила муқоиса кардан зарур аст, на беинтихоб имзо ҷамъ овардан.
Маҷмӯаи ягона ва фаҳмои ҳуҷҷатҳои ивазкунанда омода кунед
Маҷмӯаи ивазкунанда бояд тағйиротро ба корманди баррасикунанда фаҳмонад. Он набояд баёноти рақобаткунандаро бидуни шарҳ гузорад ё кормандро маҷбур созад, ки тахмин кунад оила акнун ба кадом сарпараст такя мекунад.
- Тағйиротро шарҳ диҳед. Аризадиҳанда, пешниҳодкунандаи дархости оилавӣ, рақами расид ё парванда, сарпарасти муштараки хориҷшаванда ва шахси ивазкунандаи пешниҳодшударо муайян кунед. Дар бораи бозпас гирифтан танҳо маълумоти тасдиқшавандаро нависед.
- Баёноти нави дурустро дохил кунед. Шакли I-864-и дуруст пуршуда ва имзошудаи сарпарасти муштараки нав ё маҷмӯаи мувофиқи сарпарасту узви хонаводаро истифода баред, агар он роҳ ба талабот ҷавоб диҳад.
- Мувофиқатро ҳуҷҷатгузорӣ кунед. Далелҳои зарурии мақоми ҳуқуқӣ, иқоматгоҳи асосӣ, андоз, даромади ҷорӣ, ҳаҷми хонавода ва дороиҳои ба роҳи интихобшуда дахлдорро дохил кунед.
- Баёноти ҳатмии пешниҳодкунандаи дархости оилавиро фаромӯш накунед. Муайян кунед, ки навсозӣ лозим аст ё не; чунин маъно надиҳед, ки сарпарасти муштараки нав онро бартараф мекунад.
- Дастурҳои воқеии пешниҳодро риоя кунед. Талаботи RFE, NVC, консулгарӣ, USCIS ё судро барои ҳамин парванда иҷро намоед. Нусхаи пурра ва далели супориданро нигоҳ доред.
Пеш аз имзо таҳрирҳои ҷориро санҷед. То 17 октябри соли 2026, саҳифаҳои I-864 ва I-864A-и USCIS нишон медиҳанд, ки барои пешниҳодҳои бо муҳри почта ё электронӣ аз 1 октябри соли 2026 сар карда таҳрирҳои 08/24/26 ҳатмианд. USCIS пешниҳоди таҳрири кӯҳнаро масъалаи далелҳои ибтидоӣ тибқи 8 C.F.R. § 103.2(b)(8) мешуморад, на баргардонидани худкори I-485-и ҳамроҳ. Ҳангоми омодасозии ивазкунӣ талаботи ҷорӣ ва дастурҳои мақомоти қабулкунандаро тасдиқ кунед.
Муҳлати мусоҳиба ё RFE худ аз нав оғоз намешавад
Иваз кардани сарпараст муҳлати ҷавобро худкор дароз намекунад, мусоҳибаро ба таъхир намегузорад ва имкони дигари пешниҳоди далелҳоро кафолат намедиҳад. Агар RFE расида бошад, камбудиҳои воқеӣ ва муҳлати онро баррасӣ кунед. Фиристодани шакли нопурраи сарпараст бо ваъдаи дертар фиристодани ҳуҷҷатҳои андоз метавонад ҳамон мушкили далелҳоро ҳалношуда гузорад.
Агар мусоҳиба наздик бошад, ҳуқуқшинос бояд тарзи пешниҳоди маҷмӯаи навшуда ва ҳуҷҷатҳои бо худ оварданиро муайян кунад. Гумон накунед, ки боргузории ихтиёрӣ ҷавоби ҳатмии RFE-ро иваз мекунад ё овардани ҳуҷҷатҳо ба мусоҳиба дастури пештараи супориданро иҷро менамояд. Дархости тағйири вақт маънои тасдиқи санаи навро надорад.
Дар парвандаи консулгарӣ ҳуҷҷатҳои ҳанӯз дар NVC бударо аз парвандаи аллакай ба сафорат ё консулгарӣ расида фарқ кунед. Дастурҳои ҳамон марҳаларо истифода баред. Сарпарасти нав худ аз худ асоси дигари радро бартараф намекунад ва додани фаврии раводидро кафолат намедиҳад. Дастури марҳалаҳои баъд аз тасдиқи I-130 ва дархостҳои ҳуҷҷат ва баррасӣ тибқи 221(g) ин масъалаҳои алоҳидаро шарҳ медиҳанд.
Баррасии парванда бояд чиро равшан кунад
Мисоли фарзӣ, на натиҷаи воқеии муштарӣ: Шаҳрванди ИМА барои шавҳараш дархост пешниҳод мекунад. Амакбачааш I-864-и сарпарасти муштаракро дода буд, вале акнун пеш аз қарори USCIS оид ба I-485 онро хаттӣ бозпас мегирад. Дӯсти ғайрихеш ёрӣ пешниҳод мекунад. Музди дӯст кофист, аммо ӯ қаблан муҳоҷири дигарро сарпарастӣ карда буд ва уҳдадории таъминот ҳанӯз идома дорад. Оила бояд ин уҳдадориро дуруст ҳисоб кунад, даромади ҷорӣ ва иқоматгоҳи асосиро исбот намояд, баёноти худи дӯстро супорад ва баёноти ҳатмии пешниҳодкунандаи дархости оилавиро нигоҳ дорад. Танҳо иваз кардани номи амакбача дар шакли кӯҳна баррасии моҳиятиро аз назар дур мегузорад.
Modern Law Group метавонад далелҳои бозпас гирифтан, марҳалаи ариза, мувофиқати сарпарасти пешниҳодшуда ва муҳлати ҷавобро якҷо баррасӣ кунад. Ин баррасӣ муайян мекунад, ки оила маҷмӯаи қобили қабули ивазкунанда дорад, ба роҳи дигари таъминоти молиявӣ ниёз дорад ё бо мушкили алоҳидаи дархости оилавӣ рӯ ба рӯст. Ҳеҷ имзо ё маҷмӯаи ҳуҷҷатҳо тасдиқро кафолат намедиҳад.
Ба машварат ҳамаи баёноти пешина, огоҳиномаи охирин, мукотибаи бозпас гирифтан ва ҳуҷҷатҳои молиявии сарпарасти пешниҳодшударо биёред. Агар иқомати доимӣ аллакай дода шуда бошад, масъала дигар мешавад: ба уҳдадориҳои I-864 баъд аз ҷудоӣ ё талоқ нигаред, на ба гумони он ки сарпарасти нав шартномаи мавҷударо нест карда метавонад.
Сарпарасти муштарак даст мекашад?
Пеш аз фиристодани ҷавоби нопурра муҳлат, баёноти мавҷуда ва роҳҳои ивазкуниро баррасӣ кунед. Ба 888-902-9285 занг занед.
Барои машварат вақт таъин кунедСаволҳои маъмул
Оё бозпас гирифтани сарпарасти муштарак I-130-и маро худкор бекор мекунад?
Не. Баёноти молиявии сарпарасти муштарак аз I-130-и хешованди пешниҳодкунандаи дархости оилавӣ ҷудост. Аммо парвандае, ки баёноти кофии таъминоти молиявиро талаб мекунад, дар асоси баёноти бозпасгирифташуда тасдиқ шуда наметавонад. Пеш аз қабули қарор оид ба ариза далелҳои ивазкунандаро баррасӣ кунед.
Оё дӯстам метавонад сарпарасти муштараки нав шавад?
Эҳтимолан, ҳа. Сарпарасти муштарак набояд ҳатман хеши шумо бошад, аммо бояд талаботи синну сол, шаҳрвандӣ ё мақоми муҳоҷиратӣ, иқоматгоҳи асосӣ ва молиявиро иҷро кунад ва уҳдадории ҳуқуқиро пазирад. Пеш аз такя ба даромади дӯст ҳаҷми хонавода ва сарпарастиҳои пешинаи ӯро санҷед.
Оё пешниҳодкунандаи дархости оилавии ман ҳанӯз I-864 лозим дорад?
Дар парвандаи маъмулии оилавӣ, ки баёноти савгандӣ оид ба таъминоти молиявиро талаб мекунад, одатан ҳа. Сарпарасти муштарак баёноти ҳатмии пешниҳодкунанда ё дархости асосии оилавиро иваз намекунад. Худдорӣ ё бозпас гирифтани пешниҳодкунанда таҳлили алоҳида мехоҳад.
Оё муҳлати бозпас гирифтан рӯзи расидани корти сабзи ман аст?
Не. Барои тағйири мақом муқаррарот бозпасгирии хаттиро пеш аз қарори тағйири мақом талаб мекунад. Дар расмиёти консулгарӣ роҳи маъмулӣ пеш аз додани раводиди муҳоҷиратӣ аст; баъд аз додан муқаррарот ҳолати дигарро вобаста ба бозпас гирифтани дархости асосӣ тавсиф мекунад. Расонидани корти пластикӣ рӯйдоди ҳалкунанда нест.
Оё ҳар хешованд метавонад ба ҷойи он I-864A имзо кунад?
Не. Имзокунанда бояд ба гурӯҳи мувофиқи аъзои хонавода дохил шавад ва талаботи синну солро иҷро кунад. Баъзе гурӯҳҳо иқоматгоҳи асосии муштарак мехоҳанд; шахси вобастаи мувофиқ барои андоз метавонад дар ҷои дигар зиндагӣ кунад. Ҳам сарпараст ва ҳам узви хонавода имзо мекунанд ва захираҳои ҷамъшуда бояд талаботи дахлдорро иҷро намоянд.
Оё USCIS то ёфтани шахси дигар муҳлати RFE-и маро дароз мекунад?
Дароз шудани муҳлатро пешакӣ фарз накунед. Муҳлат ва дастурҳои огоҳиномаи воқеиро риоя кунед. Иваз кардани сарпараст давраи ҷавобро аз нав оғоз намекунад ва мусоҳибаро худкор ба вақти дигар намегузорад. Барои ҷавоби пурра ва саривақтӣ ҳарчи зудтар маслиҳат гиред.
Оё иваз кардани сарпарасти муштарак баъд аз иқомати доимӣ масъулиятро қатъ мекунад?
Танҳо бо супоридани баёноти дигар не. Пас аз оғоз шудани уҳдадории таъминоти молиявӣ он танҳо тибқи қоидаҳои ҳуқуқии дахлдор қатъ мешавад. Тағйири баъдии ният, талоқ ё пайдо шудани шахси нави ихтиёрӣ худ аз худ имзокунандаи аввалро озод намекунад.